4 luni, 3 saptamini si 2 zile
Drama, Roemenie, 2007, 1u45 van Cristian Mungiu met Vlad Ivanov, Anamaria Marinca, Alexandru Potoceanu, Laura Vasiliu
De film speelt zich af in 1987, toen Ceausescu met ijzeren hand Roemenië regeerde. In een universiteitsstadje delen de studentes Otilia en Gabita een kamer. Ze zitten volop in de examens. Toch pakt de ene haar reistas, en loopt de andere zich de benen van het lijf om op de zwarte markt een stuk zeep of een pakje Amerikaanse sigaretten op de kop te tikken. Zonder krijg je in het Roemenië van de jaren 80 niets gedaan. Otilia, de blondine, is vastberaden; Gabita, de brunette, is eerder angstig. Een stilzwijgende medeplichtigheid schijnt beide meisjes te binden. Samen bereiden ze zich voor op een verschrikkelijke beproeving in een autoritair regime waar eenieders doen en laten wordt gevolgd en doodsangst, machtsmisbruik en vernedering in het dagelijkse leven ingebed zijn. Maar het is Otilia die ¿ letterlijk ¿ alles voor haar vriendin over heeft en blijk zal geven van de grootste zelfverloochening. Deze ode aan de onbaatzuchtigheid en echte vriendschap evolueert als een soort thriller en geeft tegelijkertijd een scherp beeld van de sombere levensomstandigheden tijdens de laatste jaren van de Ceausescu-dictatuur. De wilskracht van de twee jonge vrouwen om te overleven staat symbool voor die van een ganse natie.
Het Roemeense abortusdrama 4 Months, 3 Weeks en 2 Days is de onverwachte, maar meer dan verdiende Gouden Palm-winnaar 2007.
Dit kleinood van de jonge filmmaker Cristian Mungiu weet - ondanks zijn moeilijke thematiek - elke bioscoopliefhebber op een of andere manier te behagen. Comedyfans genieten met volle teugen van de absurditeiten
waarmee beide protagonistes geconfronteerd worden (zo lijkt een confrontatie met een strenge hotelmanager op een psychotische versie van Fawlty Towers). Thrillerliefhebbers zitten dan weer op het puntje van hun stoel tijdens de ongemakkelijke onderhandelingen en akelige achtervolgingen. Horrorenthousiastelingen houden de handen voor de ogen wanneer een creepy dokter ten tonele verschijnt. SF-bewonderaars - die zich niet geïnformeerd hebben over het juiste jaartal waarin dit relaas plaatsvindt - denken dat ze een paranoïd toekomstverhaal aan het bekijken zijn. En filmacademici smullen van de lang aangehouden shots en het briljante eindtafereel.
Jubelend besluit: Mungiu bewijst - net zoals zijn collega’s Alfonso Cuaron (Children of Men) en Florian Henckel von Donnersmarck (Das Leben der Anderen) - dat zware politieke thema’s niet altijd saaie of stoffige opacinema moeten opleveren. Dat er zo nog veel Gouden Palm-winnaars mogen volgen! (ST)
Maandag 22 december 2008: 15.00 u. en 19.00 u.
Hoeveschuur - Hoeve Vandewalle Kuurne
Toegang: vrije bijdrage
stuk zeep of een pakje Amerikaanse sigaretten op de kop te tikken. Zonder krijg je in het Roemenië van de jaren 80 niets gedaan. Otilia, de blondine, is vastberaden; Gabita, de brunette, is eerder angstig. Een stilzwijgende medeplichtigheid schijnt beide meisjes te binden. Samen bereiden ze zich voor op een verschrikkelijke beproeving in een autoritair regime waar eenieders doen en laten wordt gevolgd en doodsangst, machtsmisbruik en vernedering in het dagelijkse leven ingebed zijn. Maar het is Otilia die ¿ letterlijk ¿ alles voor haar vriendin over heeft en blijk zal geven van de grootste zelfverloochening. Deze ode aan de onbaatzuchtigheid en echte vriendschap evolueert als een soort thriller en geeft tegelijkertijd een scherp beeld van de sombere levensomstandigheden tijdens de laatste jaren van de Ceausescu-dictatuur. De wilskracht van de twee jonge vrouwen om te overleven staat symbool voor die van een ganse natie. )
)
)
)
)
)
